Thorbeckelezing van Jan Marijnissen

Onderstaand artikel is geplaatst op de SP website, afdeling Eindhoven, in de rubriek nieuws vanaf 13 april 2010

Jan Marijnissen houdt Thorbeckelezing 2010

Vandaag houdt SP partijleider Jan Marijnissen de 9e Thorbeckelezing in de oude vergaderzaal van de Tweede Kamer in Den Haag.
De titel luidt:”Dimmen of gasgeven : Hoe de parlementaire democratie overeind te houden in moeilijke tijden?”
Marijnissen treedt daarmee in de voetsporen van andere bekende politici en professoren. In 1998 heeft Frits Bolkenstein de reeks geopend . De meest bekende lezing was die van Hans van Mierlo “Democratie en politieke vernieuwing” in 2000. Bij zijn recente overlijden werd dit verhaal nog geroemd als het geestelijke fundament van D’66.
Jan Marijnissen is de directe opvolger van Hans Wiegel, die in 2008 de laatste Thorbeckelezing hield met de titel: “Hoe de boel bij elkaar te houden in turbulente tijden”? De titels vertonen grote overeenkomsten, maar de inhoud zal waarschijnlijk sterk van elkaar verschillen.
De meer bekende lezingen waren van Gerd Leers in 2005 met “Leiderschap in bange dagen” en Piet Hein Donner in 2007 met als titel:” Politieke vernieuwingen helpen ons niet vooruit”.
De lezingen zijn zo opgezet dat er behalve een hoofdspreker ook een 2e lezing, een zogenaamd co-referaat, wordt gehouden. Dat zal vandaag gedaan worden door filosoof en publicist Bart Jan Spruyt, waarna een debat wordt gehouden.
Verder wordt er op deze dag ook de Thorbeckeprijs voor welsprekendheid aan een politicus uitgereikt.
Juist in deze verkiezingstijd een mooie gelegenheid voor de SP om haar eigen visie over bestuurlijke dilemma’s naar voren te brengen.

In het algemeen wordt bij bestuurlijke vernieuwing veelal gedacht aan een gekozen minister-president of burgemeester en ook meer invloed van de burger op de politieke besluitvorming via een verplicht of raadgevend referendum.
Verder is er dan de discussie over de zin/functie van de Eerste Kamer of het inkrimpen van het aantal zetels in de Tweede Kamer. Recent is daar ook nog de discussie bijgekomen over het aantal ministeries en de samenvoeging van provincies en waterschappen. Zo is ook de SP voorstander van opheffing van waterschappen en deze onderbrengen bij provincies omdat het goedkoper en democratischer is. Het socialistische programma pleit ook voor minder ministeries waardoor een betere samenwerking en samenhang in beleid mogelijk wordt.

In het SP verkiezingsprogramma 2010-2015 is hoofdstuk 3 ”U moet het zeggen” het gedeelte dat gaat over democratie en bestuur. Daarin pleit de SP voor meer zeggenschap aan de burger o.a. via landelijke, regionale en gemeentelijke referenda. Zo was de SP ook voorstander om de Europese grondwet voor te leggen aan een volksraadpleging, wat echter niet gebeurd is uit angst voor een afwijzing zoals de eerste keer.
Het AOW voorstel en privatiseringsvoorstellen in de zorg, openbaar vervoer, energiebedrijven en woningcorporaties zouden in een referendum ook zeker gesneuveld zijn.
De SP pleit vooral voor een grondwettelijk recht van petitie, zodat burgers meer grip krijgen op het parlement. Indien voldoende burgers een bepaald onderwerp belangrijk genoeg vinden moeten de volksvertegenwoordigers er ook iets mee doen.
Jan Marijnissen zal mogelijk deze punten maar vooral ook een hele persoonlijke visie naar voren brengen.

SP en Verkiezingen

Onderstaand artikel is geplaatst op de SP-website, afdeling Eindhoven, bij de rubriek "ingezonden" vanaf 1 april 2010

Verkiezingsprogramma 2010-2015

Begin april heeft de SP haar concept verkiezingsprogramma aan de pers gepresenteerd. De reacties waren deels voorspelbaar, maar soms ook teleurstellend. Een aantal media en kranten noemden het programma klassiek.
Als dat over je meubilair wordt gezegd dan bedoelt men meestal ouderwets maar ook gedegen of robuust (van zwaar eikenhout gemaakt) en dus "lange tijd meegaat".
In die betekenis is de kwalificatie nog positief te noemen. Roemer liet ook voor de pers weten deze kwalificatie op te vatten als een compliment: "Men weet waar men bij de SP op kan rekenen".
Soms bedoelt men klassiek ook in de betekenis van conservatief. Dan wordt het voorbeeld aangehaald dat de SP (samen met de PVV) tegen verhoging van de AOW leeftijd is, tegen versobering van de sociale wetgeving en ook tegen versoepeling van de ontslagregelingen.
Ook hier past echter de positieve betekenis van conservatief namelijk "behoud van het goede" en niet dat de SP tegen alle veranderingen zou zijn. Integendeel, het nieuwe programma bevat tal van vernieuwings- en verbeteringsvoorstellen maar wel sociaal en rechtvaardig.
Het algemene motto was "een beter Nederland voor minder"!

De grootste, rechtse krant van Nederland, de Telegraaf, heeft het programma goed begrepen want zij kwamen met de kop "Succes wordt door SP fors afgestraft". Deze spreekbuis van de financieel welgestelden wil het publiek nog steeds doen geloven dat de rijken dat alleen te danken hebben aan hun succes en ondernemingszin.
Zij worden nu "gestraft" door een nieuw voorgestelde topbelasting van 65% en een verhoging van het bestaande toptarief van 52 naar 55%. Verder wordt de winst- of vennootschapsbelasting bij bedrijven verhoogd van 23 naar 30% en de renteaftrek beperkt tot 30% van het bedrijfsresultaat. De SP kiest er ook voor om de hypotheekrenteaftrek alleen nog maar te garanderen tot een hypotheeksom van maximaal €350.000,-. Daarboven vervalt de renteaftrek geleidelijk over een periode van 10 jaar.
Dat is echter geen straffen zoals de Telegraaf suggereert, maar een kwestie van de lasten eerlijk verdelen. Met een mooi woord ook wel solidariteit genoemd.
Het is trouwens ook zo dat rijkdom niet alleen een kwestie is van (economisch) succes. Het kan ook gaan om geërfd vermogen of "gegraai aan de top" vanwege het feit dat regelgeving nog steeds ontbreekt. Het CDA en de VVD hebben dat steeds tegengehouden.

In het nieuwe tv-programma "Oog in oog" van Sven Kockelman, afgelopen zondag, was Emile Roemer de eerste gast. Hij werd flink aan de tand gevoeld en moest op een enkel punt een antwoord schuldig blijven. Zo werd Roemer gevraagd naar een toelichting op een nieuw programmapunt, namelijk het streven naar wetgeving voor een inkomensplafond in het bedrijfsleven. Dat is inderdaad een nieuw voorstel dat veel verder gaat dat alleen de discussie over het aan banden leggen van de topinkomens in de publieke en semipublieke sector via de zogenaamde Balkenendenorm. De echte vraag is natuurlijk of de overheid op deze manier wel kan ingrijpen in het bedrijfsleven. Velen denken dat de overheid dat niet kan, maar vergeten daarbij dat de overheid dat al eerder heeft gedaan door een wettelijk minimuminkomen of loon, gerelateerd aan leeftijd, vast te stellen en dat jaarlijks ook te indexeren.

De stap naar een wet voor een maximumloon en ondernemersinkomen wordt juist door een meerderheid van de Nederlandse bevolking als zeer wenselijk beschouwd en zou daarom ook in de Tweede kamer een meerderheid moeten kunnen krijgen. Als het verschil tussen een dergelijk maximum en minimuminkomen dan ook nog hooguit een factor 10 of 12 zou bedragen, dan zouden we de enige Nederlandse econoom Jan Tinbergen, die de Nobelprijs heeft gekregen, eren. Tinbergen pleitte zelfs voor een factor 7.
Het is jammer dat Emile Roemer het belang van dit punt niet kon toelichten.
Juist de huidige inkomensongelijkheid is een doorn in de ogen van veel mensen en leidt tot frustratie en ongenoegen tegenover de politiek die er niets aan doet of vooralsnog wil doen.
Voor een werkelijk sociale en solidaire samenleving is deze stap echter noodzakelijk en minstens zo belangrijk als verbeteringen in het democratische stelsel en herstructurering van de overheid.

A new fair & green Deal !

Onderstaand artikel is geplaatst op de SP-website, afdeling Eindhoven, in de rubriek Ingezonden op 25 januari 2010

Commissiewerk
Nu de openbare hoorzittingen van de commissie, die onderzoek doet naar de oorzaken van de financiële crisis, onder leiding van De Wit Tweede Kamerlid van de SP, volop bezig zijn krijgen we een aardig beeld van de complexiteit van het onderwerp. Op vele fronten is er iets flink mis gegaan al zie je juist nu dat de verschillende partijen de vinger naar de ander wijzen.

De banken hebben onverantwoord gehandeld: ze hadden een veel te laag eigen vermogen (kernkapitaal) en met spaargeld en obligaties hebben ze vele ondeugdelijke producten (verpakte slechte hypotheken) verkocht. Ook hielden ze allerlei posten buiten de balans die niet opgemerkt of gecontroleerd konden worden door accountants. Ook het beloningsbeleid met bizarre topbonussen en “gouden” afvloeiingsregelingen zetten handelaren en managers aan tot risicovol gedrag. Dat alles om nog groter en nog meer rendement te halen.

Een ratrace die ergens moest eindigen, zoals nu ook gebeurd is. Helaas zijn de kosten nu voor de samenleving, terwijl de winsten grotendeels voor de banken zelf waren.
Banken en andere financiële instellingen konden dit allemaal doen omdat het toezicht heeft gefaald en het rentebeleid van de centrale banken zodanig was dat zij konden lenen tegen de laagste rentepercentages.

De overheid heeft ook gefaald door de banken nu grootschalig te steunen met gemeen- schapsgeld, terwijl een faillissement beter was geweest. Natuurlijk gaat dat ook met pijn gepaard zoals verlies van werkgelegenheid en geld voor personen en bedrijven die grote bedragen hadden uitstaan. Met de garantieregeling zouden kleine spaarders echter wel hun geld terugkrijgen. Bij een doorstart zouden de gezonde onderdelen dan een nieuwe kans krijgen.

Nationaal maar ook internationaal worden nu maatregelen genomen om herhaling te voorkomen. Er komen hogere eisen voor het eigen vermogen (Basel akkoord), er worden meer beperkingen gesteld aan de bonussen en er komt een strenger internationaal toezicht.
President Obama gaat in de VS nog verder door een extra belasting op te leggen aan banken, om het gemeenschapsgeld terug te halen nu de banken toch weer gigantische winsten maken.
Obama wil ook een scheiding aanbrengen tussen gewone spaarbanken en zakenbanken, zodat er niet meer risicovol gehandeld kan worden met spaargeld. Als laatste mogen banken niet meer onbeperkt groeien, nog maar tot een maximaal marktaandeel van 10%. Wouter Bos heeft deze extra maatregelen gelukkig ook toegejuicht zodat het hopelijk later kan leiden tot algemene internationale afspraken. Maar is dat allemaal genoeg ?

Er zal pas echt iets fundamenteels veranderen als we ook de enorme virtuele kapitaalstromen aan banden leggen, die vele malen groter zijn dan de kapitaalstromen in de reële economie.
Stromen van elektronisch geld dat in fracties van seconden de wereld over gaat om te speculeren in valutawisselingen, grondstofprijzen, aandelenkoersen, ja zelfs regimewijzingen!
Dat dit wereldwijd tot enorme catastrofen heeft geleidt kunnen we nalezen in het goed gedocumenteerde boek “De shockdoctrine“ van onderzoeksjournalist Naomi Klein .

Dat beurshandelaren winst kunnen maken bij stijgende prijzen of koersen kan iedereen zich wel voorstellen. Het perverse spel van “short gaan” betekent echter ook dat zij winsten kunnen maken als prijzen of koersen dalen! Het is zoiets als iemand de put inpraten. Bovendien is dan de verleiding groot om ook geruchten te verspreiden waardoor ook de koersen of prijzen daadwerkelijk dalen. Dan is het echt crimineel gedrag

Om dat allemaal aan te pakken hebben we wijze wereldleiders nodig die strenge wetgeving opstellen zoals president Rooseveldt dat gedaan heeft na de Tweede Wereldoorlog.

Daardoor hebben we wereldwijd tot aan het begin van de jaren zeventig
van de vorige eeuw een enorme groei van de economie en de welvaart gehad.
We moeten allemaal gaan inzien dat het geldverkeer de slagader is van een samenleving! Geld geeft mensen een inkomen en dus een bestaan, geeft bedrijven de kans om te investeren en nieuwe producten te ontwikkelen en legt de basis voor een samenleving waar onderwijs, gezondheidszorg, wetenschap, kunst en cultuur kunnen floreren.
Het bankieren moet weer een saai maar deugdzaam beroep worden in dienst van de samenleving. Net zoals een arts, een leerkracht en een politieagent hun kwaliteiten en energie inzetten voor de ander, de gemeenschap . Een “new fair & green deal” is nu nodig en dat is pas het begin van een solidaire samenleving !

Fair & Green Deal

Onderstaand artikel is geplaatst op de SP-website afdeling Eindhoven in de rubriek "Ingezonden" op 4 januari 2010

Duurzame Economie

Op donderdag 21 januari aanstaande zal aan de Universiteit van Tilburg de 3e conferentie plaatsvinden georganiseerd door een werkgroep van hoogleraren en maatschappelijke organisaties. De organisatie is in handen van het platform duurzame en solidaire economie onder leiding van professor Lou Keune.

Al eerder is hierover geschreven op dit weblog onder de titel "Duurzame economie".

Dit jaar is het thema "Fair & Green Deal, voorstellen voor een urgentie programma", en verwijst daarmee indirect naar de overheidsplannen van de VS regering en president Roosevelt na de grote depressie in de jaren 30 van de vorige eeuw onder de sprekende naam "New Deal".

De heersende crisis vroeg toen om stevige maatregelen om de economie uit het dal te trekken, de werkgelegenheid te stimuleren en de schrijnende armoede te verhelpen.

De wanhopige, economische situatie in combinatie met de substantiële, democratische winsten in de verkiezingen van 1932 maakten dat Roosevelt uitzonderlijke invloed had over het Amerikaanse congres gedurende de eerste maanden van zijn regering. Hij gebruikte deze invloed om snel een aantal uitzonderlijke maatregelen door te drukken om het wankelende banksysteem te stutten, de beurs te hervormen, de werklozen te hulp te komen en herstel van landbouw en industrie te bewerkstelligen.

Iets dergelijks hebben we in deze tijd ook nodig zo vinden een aantal hoogleraren om de wereldwijde financiële, economische, milieu-, energie- en armoedcrisis aan te pakken, te beginnen in Nederland . De eerdere conferenties hebben wel steunbetuigingen opgeleverd vanuit de politiek. Premier Balkenende heeft ook schriftelijk gereageerd dat hij de aanbevelingen mee zal nemen in zijn beleid.

De Sociaal Economische Raad heeft inmiddels van de regering de opdracht gekregen om met een advies te komen voor nieuwe graadmeters en indicatoren van duurzame en sociale groei. Die moeten als vervangers gebruikt gaan worden voor de huidige eenzijdige groei-indicator bruto binnenlands product (BBP).


Belangrijkste spreker op het congres is David Korten die een inleiding zal verzorgen. Deze voormalige professor aan de Harvard Business School is vooral bekend vanwege zijn laatste boek "Agenda for a new economy: from phantom wealth to real wealth".

Hij beweert dat de crisis is veroorzaakt door de bankiers van Wall Street. Zij hielden zich bezig met het creëren van 'phantom wealth': rijkdom die slechts bestond op de beurzen van Wall Street. Door deze fantoomrijkdom leek het alsof de economie constant aan het groeien was, terwijl het voor burgers juist zwaarder werd om de eindjes aan elkaar te knopen.

Volgens Korten moeten we van 'Wall Street' naar 'Main Street'; we moeten terug naar de basis waarin waarde wordt geproduceerd doordat er echte economische groei wordt gerealiseerd. Een economie die gebaseerd is op lokale gemeenschappen en die erop gericht is om het leven van alle mensen beter te maken, niet slechts om winst te maken. Een ambitieus verhaal, waarbij de vraag gerechtvaardigd is of hier ook politiek en maatschappelijk draagvlak voor bestaat: zijn we bereid om over de stappen op een andere manier van organisatie van onze economie? Hoe maak je die omslag en valt die überhaupt te realiseren? En wat betekent dat voor de mensen in ontwikkelingslanden, profiteren die hier ook van?

Eerdere boeken van Korten zijn "When Corporations Rule the World" en "The Great Turning: From Empire to Earth Community".

Verder zal er een internationaal debat plaatsvinden tussen J.Spangenberg (Sustainable Europe Research Institute), W. Wiertsema (ENDS) en twee Belgische wetenschappers van de Universiteit Brussel en Gent.

In de middag een parallelle paneldiscussie over een aantal verschillende onderwerpen zoals:
•mondiale herverdeling en eerlijke handel
•fair en green deal
•werkgelegenheid en inkomens
•hervorming financiële bestel
•welvaart en welzijn eerlijk meten.
Kortom een aanrader voor alle mensen die een solidaire samenleving nastreven !

Wat zijn Duurzame Produkten?

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de SP website afdeling Eindhoven in de rubriek Ingezonden op 10 december 2009

Hoe Duurzaam is DSM??

In de media duikt de naam van DSM regelmatig op als het gaat om duurzaamheid .
Ook de nieuwe bestuursvoorzitter Sijbesma wordt vaak gevraagd naar zijn visie op Maatschappelijk Verantwoord of Duurzaam Ondernemen.

Sijbesma gebruikt daarvoor dan ook graag het bijbelse begrip van goed rentmeesterschap. Je mag de aarde niet zo uitwonen dat de volgende generatie(s) geen levenskansen meer heeft. Een mooi principe.
DSM vermeldt dan ook trots op haar website dat zij weer in de top geëindigd is van de Dow Jones Sustainability World Index . Ze zijn eerste geworden in de sector chemie en vierde als je alle sectoren rangschikt.
In een recent artikel in het NRC (8 december j.l.) noemt Sijbesma het product waar hij het meest trots op is de Stanyl ForTii, een nieuw ontwikkelde kunststof die zelfs bij 300 graden Celsius niet vervormt en niet in brand vliegt. Daarom is dit materiaal ideaal in auto’s onder de motorkap als vervanging van (eindige) metalen en veel lichter in soortelijk gewicht . Daardoor kan het brandstofgebruik bij nieuwe auto’s met dit materiaal weer omlaag. Dat is milieuwinst!
Er wordt niet vermeldt of deze nieuwe plastic uit fossiele stoffen (aardolie) gewonnen wordt, want dát is niet duurzaam. Ook niet wat de milieu- en gezondheidsschade is bij productie, gebruik en afvalverwerking ? Is deze kunststof biologisch afbreekbaar of zonder kwaliteitsverlies volledig “her” te gebruiken (Craddle to craddle principe)?
Daarover wordt allemaal niet gerept en dus blijf je als lezer met vraagtekens zitten. Is dit dan het paradepaardje?

Een veel beter verhaal is de samenwerking met het wereld voedselprogramma van de Verenigde Naties waar DSM al sinds 2007 aan meewerkt. In ontwikkelingslanden bestaat op grote schaal ondervoeding en slechte voeding waardoor vitaminetekorten ontstaan en ziektes het gevolg zijn. DSM als grootste (synthetische) vitamineproducent ter wereld levert nu speciale drankjes en supplementen met vitaminen waar in een bepaald gebied een gebrek aan bestaat. Daarmee helpen ze daadwerkelijk de noden in de wereld te verlichten.

Nog veel ernstiger is echter het feit dat DSM en andere chemiebedrijven al decennialang niet afbreekbare , sterk vervuilende (chloorverbindingen) en gezondheidsbedreigende plastics (PE,PP en PVC) hebben geproduceerd die nu in de Atlantische oceaan op twee plaatsen maar blijven rondcirkelen en uiteindelijk op alle stranden in minuscule deeltjes terecht komen.
Als het huidige principe : ”de vervuiler betaalt” geldt waarom moeten de kunststofchemiebedrijven dan niet via een extra milieubelasting de taak krijgen deze vervuiling in zee op te ruimen en de stranden te reinigen ?
Daarnaast via de wet een verbod op het produceren van niet afbreekbare en niet volledig her te gebruiken plastics.

Het is goed dat er nu in Nederland een landelijke campagne is gestart om plastic gescheiden in te zamelen. De gemeenten zijn belast met de uitvoering en zo staan er in Valkenswaard bij winkelcentra al containers voor plastic afval. Je moet wel een deskundige of chemicus zijn om het onderscheid te kunnen maken welke plastics wel en welke er niet in gegooid mogen worden. Dat is jammer en bovendien is het eigenlijk al veel te laat en ook niet voldoende.
Met zetmeelmoleculen (wel hernieuwbaar en dus duurzaam) kunnen kunststofvervangers gemaakt worden die wél biologisch afbreekbaar, composteerbaar zijn en geen schade toebrengen aan het milieu. DSM kan dus nog heel veel verbeteren op duurzaamheidsgebied.

Gemeente Eindhoven en Duurzaamheid

Onderstaand artikel is verschenen op de SP-website afdeling Eindhoven in de rubriek nieuws op 4 december 2009

Politiek en Bedrijfsleven werken samen aan Duurzaamheid

Dinsdagmiddag 1 december 2009 vond er in het Duurzaamheidcentrum ICSE (in de Philips Lichttoren) een strategiebijeenkomst plaats om Gemeentepolitici en ambtenaren in contact te brengen met Ondernemers en Deskundigen op het gebied van Duurzaamheid en Craddle to Craddle.

Initiatiefnemer voor deze bijeenkomst was SP gemeenteraadslid B.Gerard, die daarom van organisator de heer Gloudi als eerste het woord kreeg.
Gerard benadrukte dat de gemeentelijke plannen zoals een klimaatneutraal Eindhoven en een plan voor afvalloos produceren een brede instemming hebben gekregen in de Raad maar dat het ook ambtelijke lange termijnplannen zijn.
De gemeenteraad heeft echter ook behoefte aan concrete voorbeelden en inzichten op het gebied van duurzaamheid. Hij hoopte daarom dat er door deze bijeenkomst een goede basis wordt gelegd voor samenwerking tussen bedrijfsleven en gemeentelijke overheid op het gebied van duurzaamheid.

Met een opkomst van ongeveer zestig deelnemers, waaronder dertig mensen uit het bedrijfsleven en ruim twintig uit de gemeentelijke politiek was de middag zeer geslaagd, al merkte iemand wel op dat duurzaamheid kennelijk een mannen- onderwerp is gezien het geringe aantal vrouwen.

Daarna was het woord aan de heer Close, oprichter van Stichting “De stad van Morgen”, een platform voor specialisten om te streven naar een duurzame stad.
Na een korte uitleg van het initiatief overhandigde hij het “duurzaamheids-stokje” aan wethouder van Merrienboer, die als gespreksleider optrad.

Dit stokje is voor het eerst uitgereikt aan Balkenende tijdens de jaarlijkse Dag van de duurzaamheid 9-9-09. Door het stokje steeds door te geven wordt gehoopt dat de aandacht voor duurzaamheid als een milieuvriendelijke inktvlek door
Nederland stroomt.
Close refereerde ook aan bioloog professor Lovelock, de milieugoeroe en schrijver van het boek de Gaia-hypothese (1979), die de aarde als levend organisme beschouwt. Bij het verschijnen van zijn recente boek “De wraak van Gaia” (2007) deed hij in de media nog een dringende oproep aan alle mensen om samen te werken om het milieu en het ecosysteem te redden. Het is vijf voor twaalf !
Close sloot zijn inleiding af met een belangrijke boodschap. “Duurzaamheid is meerwaarde geven aan de klant en burger” en levert een viervoudige winst op: winst voor de maatschappij, de gemeente, natuur & milieu én de burgers !

Voor de biologische broodjes en drankjes kwamen daarna een aantal ondernemers aan het woord die vertelden hoe zij werken aan principes van Craddle to Craddle (C2C) en duurzaamheid. Na de pauze was het onderwerp duurzame energie en energiebesparing.

De ondernemer hr. van Veldhoven van EuroCeramics en producent van keramische rioleringssystemen is al sinds twee jaar C2C- gecertificeerd.


De uitgangspunten van C2C zijn beschreven in een gelijknamig boekje van Michael Baumgarten (ex-directeur Chemie van Greenpeace) en de Amerikaanse architect William McDonough. In hun visie zouden producten zodanig moeten worden ontworpen dat zij zonder kwaliteitsverlies volledig (eeuwig) hergebruikt kunnen worden of als biologisch afbreekbaar afval als voedingsstof voor het milieu dienen.
Het boekje dat zij schreven was ook C2C waarbij het papier gemaakt is van zetmeelmoleculen en de inkt vervangen is door een milieuvriendelijke stof. Bijkomend voordeel is dat het boekje waterafstotend is en bij een hogere temperatuur zomaar schoon te wassen is om hergedrukt te worden. Wil je het boekje niet meer dan gooi je het gewoon op de composthoop.
Inmiddels hebben zij met hun adviesbureau vele ondernemingen geholpen.

Bij EuroCeramics is het nu ook zo dat het afval of restmateriaal dat tijdens het bakproces ontstaat gewoon weer als grondstof kan dienen. Ook de riolerings-systemen aan het einde van de levensduur kunnen weer hergebruikt worden.
Daarmee bespaart het bedrijf dus dure grondstoffen en heeft in de toekomst mogelijk helemaal geen nieuwe grondstoffen meer nodig. Duurzaamheid is dus vooral ook economisch efficiënt en hoeft daarom ook niet duurder te zijn dan andere producten.
Ondernemer van Veldhoven noemde ook de afspraak dat gemeenten (en ook provincies) vanaf 2010 voor 50% duurzaam moeten inkopen en de landelijke overheid zelfs voor 100%. Het wettelijke verplichte Europese aanbestedingsbeleid zet C2C echter niet op voorsprong. De goedkoopste is zeker niet altijd de beste en een ondernemer moet ook een winstmarge hebben.
Verder werd geconstateerd dat C2C ook (nog) niets zegt over CO2 uitstoot (broeikasgas) of het energiegebruik. Dat zijn factoren die voor duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen wél van belang zijn.
Van Veldhoven deed zelfs een welgemeende oproep aan de partijen om hun partijpolitieke verschillen aan de kant te zetten en samen te handen ineen te slaan om meteen te gaan werken aan een duurzame stad en land.

De tweede ondernemer Starren van het kantoorinrichtingbedrijf OCS/Steelcase vertelde over hun ervaringen om duurzaamheid en C2C in praktijk te brengen.
Steelcase was het eerste bedrijf wereldwijd dat C2C gecertificeerd werd in 2006 en modieus en duurzaam vormgegeven bureaumeubilair heeft . Zij hebben als bedrijf ook het hele duurzaamheidcentrum ICSE ingericht.
Starren benadrukte dat C2C bedrijven ook stimuleert om na te denken over de hele productieketen: van ontwerp tot afvalverwerking, de totale levenscyclus.
Een aardige stelling was ook dat van Gansewinkel in de toekomst geen afvalverwerker meer is maar grondstofleverancier!

Daarna was er veel tijd om met elkaar in gesprek te gaan en vragen uit het publiek te beantwoorden. Gezien de aard van de vragen was het meteen duidelijk, dat er veel kennis onder de toehoorders aanwezig was en kwam men al snel bij de echte dilemma’s.
- Moet C2C ook lokaal gemaakt worden? De transportafstand is niet alleen belangrijk maar ook CO2 uitstoot.
- Hoe streng zijn de criteria van de overheid voor duurzaam inkopen (niet dus)?
- Zouden C2C producten niet beter gehuurd of geleased moeten worden in plaats van verkocht? Ja, dat zou beter zijn want dan blijven producten in bezit van de producenten.
- Meerdere vragen gingen ook over de gemeentelijke rol van afvalinzameling en beheerder infrastructuur waaronder riolering.
Moet dat niet overgeheveld worden naar bedrijven? Ja, dat zou goed kunnen.

Wethouder van Merrienboer bleek een goede gespreksleider te zijn en was inhoudelijk natuurlijk goed op de hoogte.
Een inspirerende middag met dank aan de SP afdeling Eindhoven.

Centrum voor Duurzaamheid & 40 jaar COS

Onderstaand artikel is verschenen op de SP website Afdeling Eindhoven op 30 november 2009 in de rubriek nieuws

Internationale Samenwerking en Duurzaamheid
Op vrijdag 27 november 2009 vond er in het nieuwe Eindhovense duurzaamheidcentrum ICSE ( International Center for Sustainable Excellence)
een drukbezochte bijeenkomst plaats ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan van het Centrum van Ontwikkelingssamenwerking (COS) dat ook in het ICSE is
gevestigd.


Het ICSE is gehuisvest op de eerste verdieping van het gebouw Philips Lichttoren, dat van oudsher symbool staat voor het industriële lichttijdperk.
Dit gebouw zou vanaf nu symbool kunnen gaan staan voor duurzaamheid en economische mondiale ontwikkeling!
Het centrum is ingericht als museum en conferentieplaats waar allerlei duurzame, craddle-to-craddle en fairtrade producten zijn te bezichtigen variërend van een kartonnen bank en kapstok tot een elektrische auto, duurzaam kantoormeubilair, copier en vloerbedekking.
Een ideale plek voor het bedrijfsleven, gemeenten en de onderwijssector om kennis te maken met de nieuwste duurzame producten en ontwikkelingen.

Het COS had voor haar jubileum ook twee gastsprekers uitgenodigd.


De eerste spreker was Paulus Jansen , SP – tweede kamerlid en woordvoerder voor energie- en klimaatzaken, waarvoor ook speciaal vele Eindhovense SP-leden waren gekomen. Ingenieur Jansen heeft zelf in Eindhoven bouwkunde gestudeerd en kent de stad goed. Hij had een gedegen presentatie over de SP visie op thema’s als globalisering, duurzaamheid en internationale solidariteit. De SP erkent de noodzaak van internationale samenwerking en ook het belang van internationale organisaties als de VN, het IMF en de Wereldbank. Verder benadrukte hij dat deze organisaties wel veel democratischer en rechtvaardiger moeten gaan functioneren. Dus bijvoorbeeld meer macht bij de Algemene Vergadering in plaats van nu de Veiligheidsraad, waar de (oude) grootmachten een vetostem hebben. Hetzelfde geldt voor topontmoetingen van wereldleiders zoals de nieuwe G20 waar ook China, India en Brazilië bij aanwezig zijn. Het is de opvolger van de Grote 8 waar deze opkomende economieën niet bij aanwezig zijn. Jansen noemde ook de Europese Unie die meer moet doen aan eerlijke vrijhandel en het afbouwen van marktverstorende landbouwsubsidies en handelsbelemmeringen . Tegelijkertijd noemde hij ook het recht van ontwikkelingslanden om nationale belangen te laten prevaleren bij het ontwikkelen van een autonome landbouw, industrie en dienstverlening.
Kamerlid Jansen, met zijn brede en gedegen internationale kennis, wilde heel erg veel onderwerpen aansnijden in een veel te korte tijd die hem was toegewezen. Daardoor ging het volgens sommige toehoorders te snel en is de materie complex en moeilijk te behappen.
Na afloop ontstond er nog een levendige discussie met de aanwezigen.
De tweede spreker was de oud-hoogleraar economie Arnold Heertje.


Een hele generatie schoolgaande jeugd heeft “zijn” economieboek als examenstof gehad. Ruim drie jaar geleden is Heertje tot het inzicht gekomen dat de gangbare economische vrije markttheorie, waar hij ook een pleitbezorger van was, grote schade toebrengt aan het milieu en de samenleving. Sinds die tijd heeft hij zich actief ingezet voor een duurzame economische theorie. Enige uitgangspunten daarvan zijn terug te vinden in het boekje “Echte economie” dat de bezoekers ook gratis werd aangeboden.

Hij is ook een van de initiatiefnemers geweest van een groep bezorgde economiehoogleraren, verenigd in het platvorm duurzame en solidaire economie, die in Tilburg in 2008 en in Antwerpen in 2009 een groots opgezet symposium hebben georganiseerd: “Op weg naar een duurzame en solidaire economie”.
Zie ook een eerder bericht op deze website in de rubriek ingezonden http://www.eindhoven.sp.nl/ingezonden/2009/thelosen6.stmhttp://www.economischegroei.net/index.php?topic=vs-ws01

De slotverklaringen zijn aangeboden aan de politiek en dat heeft ertoe geleid, zo vertelde Heertje trots, dat de SER nu de opdracht van het kabinet heeft gekregen om een advies uit te brengen over een verruimd welvaartsbegrip en meetinstrumentarium( denk aan zoiets als de global footprint)). Tot nu toe wordt vrijwel alles in de politiek/economie opgehangen aan de groei van het bruto nationaal product (BNP). Bij een overstroming of andere natuurramp stijgt het BNP geweldig omdat er veel economische activiteit nodig is om een gebied weer op te bouwen. De ontstane economische en maatschappelijke schade zien we echter nergens terug.
Een eerder SER rapport uit 2000 getiteld “De Winst van Waarden” heeft ertoe geleid dat het Ministerie van Economische Zaken een jaar later Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen als speerpunt heeft gemaakt van haar beleid. Hopelijk leiden ook de nieuwe SER adviezen tot concrete veranderingen.

Heertje weet zijn publiek altijd weer te amuseren met scherpe observaties en karikaturen van vrouwen (koopziek) en het slechte rekenonderwijs.
Met grote ernst benadrukte hij daarna dat het uitgangspunt van de economie met haar schaarse middelen volledig gericht moet zijn op de échte behoeften van mensen nu, in de toekomst en wereldwijd! Dat is de essentie van een solidaire economie en samenleving waar ook de SP zich sterk voor maakt !