zaterdag 29 juni 2019

Gedragseconomie levert verrassingen op.




Als aanvulling op de macro economische berekeningen en macro hypotheses over het gedrag van de markt  zijn er steeds meer praktisch meso-onderzoeken in de praktijk die horen tot de categorie gedragseconomie, op het grensvlak tussen gedrags- en economische wetenschappen. De Franse econome Esther Duflo is er wereldberoemd door geworden. Zij heeft met allerlei praktische onderzoeken aangetoond wat het best werkt als je arme bevolkingsgroepen wilt helpen. Is dat met geld, zoals een basisinkomen of juist kredieten of productiemiddelen? Of de economische vraag wat geef je bij voorkeur aan arme schoolkinderen aan goede onderwijsprestaties te helpen: een goed ontbijt,  schoolkleding of juist  schoolmateriaal of toch geld voor ieder gehaald proefwerk of examen?  De uitkomsten zijn steeds verrassend. Speciaal ook van deze categorie onderzoeken zijn die naar de effectiviteit van collectes. Wanneer geven mensen het meest? Bij een Man of vrouw, bij jonge of oudere collectanten etc.?
Zie ook https://bedrijfskunde-economie.blogspot.com/2014/12/alles-is-economie.html

Een recent voorbeeld uit de gedragseconomie is ook het “lost- wallet”- experiment van de onderzoekers van de universiteiten van Zürich, Michigan en Utah dat uitgevoerd is in 335 steden verdeeld over 40 landen. De beurzen bevatten verschillende hoeveelheden geld (soms  € 10 en soms € 75) maar ook visitekaarten en een boodschappenlijstje etc. Ze worden niet zomaar op straat verloren zoals in de eerdere  experimenten is gedaan bij studenten, maar nu werden de beurzen afgegeven bij verschillende officiële organisaties zoals gemeentehuizen, politiebureaus, hotelrecepties , musea en postkantoren.  Wat blijkt? De beurzen mét geld kwamen vaker terug (51%) dan de beurzen zónder geld (40%). Blijkbaar vindt men het niet de moeite waard om de beurs terug te brengen, als er gèèn geld inzit. Dat lijkt aannemelijk. Opvallend ook dat als er méér geld in de beurs zit dan is het terugkeer percentage hoger en gemiddeld 72%.

Verrassend is toch dat beurzen met geld teruggebracht worden omdat je vanuit de homo economicus benadering zou verwachten dat mensen voor eigen voordeel gaan. We zijn kennelijk veel altruïstischer dan gedacht.

Van alle 40 landen komt Nederland goed uit de bus met een derde plaats als meest eerlijke bevolking.  Zelfs 70% van alle beurzen komt terug.   





vrijdag 7 juni 2019

Voedselbank Eindhoven viert 3e Lustrum.




Wat in 2004 begon als een klein initiatief vanuit een garagebox in Eindhoven met vijf gezinnen als klant, kreeg een flinke impuls toen er een bestuur kwam en officieel in december 2005 de Stichting Voedselbank Eindhoven en omgeving werd opgericht. In dat volgende jaar werden al zo’n 80 voedselpakketten per week uitgedeeld vanuit o.a. een leegstaande kerk in Stratum. Zelf heb ik deel uitgemaakt van het eerste bestuur en werd later ook een aantal jaar de penningmeester van Stichting Voedselbank Eindhoven. Zie ook: https://fontysduurzaam.blogspot.com/2013/02/stichting-voedselbank-eindhoven.html


Rechts langst zittende Bestuurslid en Secretaris Hans Raadsen

Het initiatief groeide uit tot zo’n professionele organisatie met momenteel 150 vrijwilligers die wekelijks voor ruim 500 gezinnen voedselpakketten levert op 7 verschillende uitdeelpunten in Eindhoven en daarnaast ook een aantal regio voedselbanken voorziet van pakketten.
In 2010 kwam er een extra uitbreiding van de koel- en vriescapaciteit (merk Smeva) in het distributiecentrum aan de Kanaaldijk. 
In 2013 is er vervolgens voor gekozen om het dak te beleggen met zonnepanelen om grotendeels in de eigen energie-behoefte te kunnen voorzien. De energielasten en de  transportkosten  vormen een groot deel van de jaarlijkse kosten.   
Stichting Voedselbank Eindhoven maakt al jaren deel uit van de landelijke coöperatie Voedselbanken Nederland. Oud bestuursvoorzitter Pieter Tankink maakt momenteel deel uit van het landelijke bestuur.  Dat betekent ook dat zij de algemeen vastgestelde regels voor toekenning van een voedselpakket hanteren. Wekelijks worden ongeveer 37.000 pakketten , vanuit 161 voedselbanken verdeeld over zo'n 90.000 Nederlanders. De oorspronkelijk in Rotterdam opgerichte eerste Voedselbank van Jac en Clara Sies was de eerste en door puur burgerinitiatief is het daarna uitgespreid over heel Nederland.    
Het hart van de logistieke distributie-organisatie, zoals je de Voedselbank kunt noemen, nam zijn intrek in Kanaaldijk-Noord 15-D, dat door de Gemeente Eindhoven beschikbaar is gesteld en voor ons de huur betaalt in de vorm van een subsidie.
Zie ook: https://solidaire-economie.blogspot.com/2012/01/eindhoven-niet-alleen-de-slimste-maar.html

Kleine gekoelde vrachtwagens 

bestelbussen Voedselbank

















Cruciaal voor voedsel is de beschikbaarheid van koel- en vriescellen om in te bewaren maar ook om gekoeld vervoer te hebben. Nu is dat uitgegroeid tot twee vrachtwagens  en een aantal bestelbussen. De laatste koel-vrachtwagen, een DAF 210 met Euronorm 6 (hoogste milieuklasse)  is verkregen in 2015 dankzij sponsoring en werd officieel beschikbaar gesteld door voormalig burgemeester Rob van Gijzel. In 2017 kregen de Voedselbank een nieuwe koel-bestelbus en - bakwagen met laadklep, dankzij de financiële steun uit de  Wim van der Leegte Foundation en kwam de huidige burgemeester Jorritsma de sleutels overhandigen.        
Deze doorlopende gekoelde voedselketen  is noodzakelijk om te voldoen aan de strenge eisen van de Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), die regelmatig komt controleren en gelukkig nog steeds een goedkeuring afgeeft en certificaat groen verleend.


Het voormalige Neos-pand gaat worden gebruikt als uitdeelpunt.

Deel interieur, verbouwde Neos-gebouw Kanaaldijk 15c

















In juni 2019 was er weer een feestelijke bijeenkomst met een toespraak van burgemeester Jorritsma die het aangrenzende voormalig Novadic-Kentron, later Neos (Kanaaldijk-Noord 15-C) activiteitencentrum, na enige verbouwingsaanpassingen officieel ter beschikking stelt aan de Voedselbank Eindhoven en dat gaat dienen als extra uitdeelpunt voor klanten uit het centrum van Eindhoven.    

rolkarretjes met eigen naam

vrijdag 29 maart 2019

Baudet als vernieuwer van de democratie !?


                                                        Logo Forum voor Democratie



Het enorme succes van Baudet ’s partij Forum voor Democratie (FvD) tijdens de Provinciale Statenverkiezingen van 20 maart j.l. heeft velen verrast. Kort daarna las je overal politieke beschouwingen over FvD. Voor sommigen is Baudet “the new kid on the block” die met zijn uil of bezem een frisse wind in Den Haag wil laten waaien. Anderen daarentegen noemen hem minachtend de papegaai van Minerva of zelfs een doemartiest.  Baudet heeft drie duidelijke stellingen. Hij is tegen Europa, tegen de partij-kartelcultuur & bijbehorende  banencarrousel en vooral ook tegen immigranten. Verder is hij ook tegen al te ingrijpende klimaatplannen.  

Feit is dat hij met één klap de grootste partij is geworden in de eerste Kamer en net groter dan de VVD en op 14% van de stemmen kan rekenen. Dat was eerder ook al zo wat ledenaantallen betreft, dus helemaal verrassend is het niet. Verder waren er een aantal peilingen die dit succes hadden voorspeld.
We moeten onder ogen zien dat hij voor een deel de teleurgestelde kiezers van andere partijen aan zich weten te binden. Die zijn bij de huidige linkse en rechtse partijen kennelijk teveel uit beeld geraakt. Men wil nu duidelijk iets anders. Natuurlijk bestaat wel het risico dat dit grote succes ook een valkuil is. In korte tijd moeten genoeg mensen bereid en geschikt worden bevonden om op sleutelposities te functioneren. Dat ging bij de LPF eerder ook goed mis.

De oorspronkelijke ideeën en meningen van FvD waren misschien zo gek nog niet. Ze willen echte veranderingen als het gaat om politieke benoemingen. Dus in de publieke en semipublieke sector geen oud-coryfeeën van politieke partijen meer. Prima toch? FvD pleit zelfs voor een gekozen burgemeester en president. Dat is hun goed recht.

Ze pleiten verder voor versterking van de directe democratie, met niet alleen raadgevende referenda maar zelfs beslissende referenda . Iets wat bij D66 ook ooit het streven was. 
FvD was zeer verontwaardigd toen een meerderheid bij het referendum zich uitsprak tegen steun en toetreding van de Oekraïne, maar daarna het volksbesluit toch genegeerd werd door de politiek. Pure minachting voor de stem van het volk. De huidige machtspolitiek heeft dit oordeel dus vooral over zichzelf afgeroepen. Daar merken VVD, CDA, PvdA en D66 nu de gevolgen van. De SP en PVV ook, maar vooral omdat zij nog niet de kans hebben gekregen om te regeren en hùn plannen te verwerkelijken. De kiezers willen niet langer wachten en hopen een sneller resultaat te krijgen bij Baudet.

Baudet heeft het jeugdige, energieke, maar ook pedante en arrogante dedain van een corpsbal uit Leiden, die zweemt met Minerva. Het bekende “Doe maar gewoon”  wat we in Nederland vaak bezigen gaat voor hem niet op. Hij wil in veel dingen anders zijn met een zakje geurige lavendel, zijn klassieke pianomuziek en zijn elitair verfijnd taal- en stemgebruik. Elitair ja, want met een doctoraatstitel op zak kan de gewone Nederlander hem nauwelijks begrijpen.
Los van deze persoon Baudet, die natuurlijk ook narcistische trekjes heeft zoals zijn naaktfoto in de ondergaande zon aan het strand laat zien, gaat het toch vooral om de politieke beginselen. Wat wil FvD bereiken? 

Het partijprogramma  verraadt gek genoeg een rare mix van rechtse en linkse ideeën.  Zo wil Baudet een belastingvrije voet van 20.000 Euro. Dat is eigenlijk een verkapt basisinkomen voor iedere belastingbetaler  en een sociaal idee. Hij wil relatief hogere uitkeringen bij werkloosheid. Daarmee zal hij SP, PvdA en GL zeker aan zijn zijde vinden, dus zeker links lijkt me. Hij wil hogere salarissen voor politie, zorg en onderwijs. Hij wil terug naar de basisbeurs voor studenten. Hij wil de pensioenleeftijd op 66 houden. Hij wil eigen risico voor zorgkosten  omlaag brengen. Dat zijn dus ook allemaal voorstellen van de linkse partijen. Hoe zit het dan met de bewering dat FvD rechts staat van de VVD en dichtbij  de PVV gesitueerd is? Klopt dat beeld dan niet?
FvD heeft zeker een stel rechtse ideeën , namelijk winstuitkeringen voor bedrijfseigenaren verlagen van 25 naar 15% (rechts liberaal). Verder de schenk- en erfbelasting afschaffen (liberaal idee). De zelfstandigenaftrek verhogen (rechts liberaal). Een verlaging en invoering van twee schijven bij de  inkomstenbelasting, het lage 20 procent en hoge tarief van 35 procent. Verder wil FvD bezuinigen op ontwikkelingshulp, op de publieke omroepen en op klimaatbeleid (allemaal uiterst liberaal). Ook een jaarlijkse vermindering van overheidsuitgaven met 5% (liberaal vanwege kleinere overheid) behoort daartoe.

Sommigen positioneren FvD ook als extreem- of radicaal rechtse partij. Dat komt omdat FvD de eigen natie en het belang van de eigen cultuur centraal stelt. Volgens Baudet is er sprake van een grote ramp omdat onze beschaving op het punt staat te verdwijnen. Daarom de term doemdenker en soms ook populist. Daarin lijkt FvD op de PVV  en heeft overeenkomsten met de Alternative für Deutschland (AfD), Front Nationale in Frankrijk, het Vlaams Blok in België etc.        

Trek zelf je conclusie ! Wegen de linkse ideeën zwaarder dan de rechtse op een denkbeeldige weegschaal?  Ik weet het niet, maar FvD is zeker niet alleen een rechtse partij.  De uitgedragen voorstellen bewegen zich aan beide kanten van het politieke spectrum en daarom voelen zowel rechtse als linkse kiezers zich aangetrokken tot Baudet. 

Je kunt de partij van Baudet ook niet eenduidig plaatsen op de as tussen conservatief en progressief. Het logo en de sfeer ademen enige nostalgie naar het verleden, het rijke Romeinse en Griekse (glorieuze?) verleden waar Baudet weer naar terug wil. Dat zou je conservatief kunnen noemen.  
Anderzijds is hij ook progressief en vooruitstrevend met een soort basisinkomen en versteviging van de arbeidsvoorwaarden en sociale voorzieningen.Ook hier heeft hij van beide wat.  

Bedenkelijk van FvD is wel hun oproep om indoctrinatie in het onderwijs te melden bij een door hen opgezet meldpunt. Ze lijken hiermee in de voetsporen te willen treden van de PVV die eerder ook een "Polen"-meldpunt opzette, waar je met klachten over overlast bezorgende Oost-Europeanen en Roemenen terecht kon. De PVV deed dat ook voor overlast bezorgende asielzoekers. Het lijkt een vorm van discriminatie, omdat het gaat over een specifieke bevolkingsgroep, zoals in WOII de Joden slachtoffer werden van een hetze.  Het riekt ook naar communistische praktijken, waarbij je stiekem buren en familieleden aangeeft bij de overheid en de politiek in geval van enig afwijkend gedrag. Verwerpelijk en daarom hebben academici ook een publieke stellingname afgegeven. Laat iedereen deze oproep steunen. Zie ook https://openbriefacademici.wordpress.com/


Laten we zien hoe zijn mogelijk serieuze ideeën nu in praktijk worden gebracht en tot welke beleidswijzigingen dat leidt. Mijn voorspelling is dat Baudet’s partij in de verschillende provincies met zeer wisselende coalities kan gaan opereren. Soms over links en soms over rechts. Voorlopig lijkt het nog geen succes. De meeste partijen willen niet "opschuiven" voor het klimaatstandpunt van FvD en dus stapt Baudet uit de onderhandelingen in een aantal provincies.          
         

woensdag 6 februari 2019

De achtbaan die SP heette.





SP Afdelingsbestuur Eindhoven met midden voor afd.vz. Anke van Hest. 
Midden-links staat haar opvolger Caro Goudriaan. Achteraan links met duim Marcel Lathouwers. 
Huidige voorzitter vooraan links Murat Memis 

Uit onvrede en bezorgdheid over het steeds populairder worden van Geert Wilders met zijn PVV heb ik besloten om mijn eigen steentje bij te dragen en politiek actief te worden. Uit het politieke spectrum koos ik de partij wiens idealen ik ook in mijn hart droeg en die zich het lot aantrok van de armsten en sociaal zwakkeren  en die ook een andere economie nastreven;  de Socialistische Partij (SP). 

De eerste stap werd gezet om lid te worden ergens eind 2008 of begin 2009 . Slim van de SP is dan hun beleid om nieuwe leden te bezoeken en te verwelkomen met een leuk boekje zoals “Heel de mens “. In mijn geval kwam Marcel Lathouwers aanbellen die later ook in het bestuur terecht kwam.  In het boekje  staan de uitgangspunten en het partijprogramma verwoord. Daarnaast wil men kijken in hoeverre iemand bereid is om eventueel actief lid te worden.  Dat begint simpel met het uitnodigen van een nieuwe groep leden door het bestuur van de afdeling (in mijn geval Eindhoven) om kennis te maken. Daarna volgt het uitnodigen voor een themabijeenkomst, een scholingsavond,  een politiek café-avond, een buurtbezoek of een zelf bedachte wijkactie. Natuurlijk ook voorafgaand aan verkiezingen het “folderen”  in buurten en wijken.  Verder mag je ook altijd De Tribune (maandblad) en/of Spanning (wetenschappelijk blad) rondbrengen in je eigen dorp of wijk. Er is altijd werk genoeg en het houdt ook niet snel weer op. Je wordt er als het ware ingezogen en de eigen “steentjes” gaan steeds sneller rollen. 

Een afdeling bestaat uit een aantal werkgroepen  en een ervan was de publiciteitsgroep waar het maandelijkse inlegvel van de afdeling opgesteld werd maar ook allerlei berichten voor de SP- afdelingswebsite werden gemaakt. Aangezien daar een plaats vacant was en men van mij wist dat ik al een boek had uitgegeven en ook regelmatig artikelen schreef werd ik gevraagd en heb ik toegezegd. 
https://solidaire-economie.blogspot.com/2012/01/armoede-en-daklozen-in-eindhoven.html

Zo werd ik ook werkgroeplid . Dat betekende extra redactievergaderingen bijwonen, maar ook interviews houden met prominente leden en oud-leden, een verslag maken van politieke avonden, nieuwsartikelen van acties schrijven , boekbesprekingen opstellen etc. etc. 
Verdeeld over 5 jaar waarin ik min of meer voor de SP actief ben geweest waren dat wel zo’n honderd artikelen in totaal. Een deel daarvan is nog terug te vinden op de SP-website afdeling Eindhoven bij ingezonden artikelen.

Van het een komt het ander en na een tijdje krijg je vertrouwen en schuif je steeds dichter richting de kernleden en het afdelingsbestuur. Mijn eerste bestuursverkiezingsvergadering waar ik zelf als bestuurslid werd gekozen, was heel tumultvol, want een nieuw dagelijks bestuur trad aan onder voorzitterschap van Anke van Hest en haar partner gemeenteraadslid Ernest. Daarvoor was het bestuur bijna een decennium onveranderd geweest met een prominente rol voor Bernard Gerard en zijn partner en provinciale Statenlid Willemieke Arts.  Anke was bevlogen, zeer actief en wilde een frisse wind laten waaien. Zij volgde later ook de cursus voor afdelingsvoorzitters en potentiële partijbestuursleden,  “de groep van 100”,  die door het landelijke partijbestuur georganiseerd werd.  Het was de afdelingssecretaris die mij een keer aansprak over de ledenlijst en vaststelde dat mijn achternaam zelfs drie keer voorkwam bij Eindhoven. Is dat familie? Ja, inderdaad zonder dat ik het wist bleek dat ook mijn zoon en een neef lid waren geworden in een kort tijdsbestek. Een aangename verrassing.
https://solidaire-economie.blogspot.com/2012/11/

Een zeer memorabele avond was ook een politiek café met Jan Marijnissen “ de partijleider himself”, die naar Eindhoven kwam en na een inleiding ook vragen uit het publiek beantwoordde, die soms ook heel pittig waren. Samen stonden we later buiten een sigaret te roken en bleek dat we niet veel in leeftijd verschilden, terwijl anderen vooral handtekeningen van hem wilden. Jan had toen het stokje van fractieleider al overgedragen aan Agnes Kant. Niet veel later werd dat Emile Roemer.  

Regelmatig mocht ik aanschuiven en meerijden in de bus, bestuurd door Anke, die Ernest in een rolstoel kon vervoeren  naar zijn werk en naar SP-bijeenkomsten. Zo zijn we ooit naar het Provinciehuis in Den Bosch gereden waar Emiel Roemer als partijvoorzitter een website live liet gaan over vliegtuiglawaai. 
Later zijn we ook een keer naar Café Dudok in Den Haag gereden voor een politieke bijeenkomst over de economische crisis. Daar leerde ik ook de aimabele en erudiete SP- Europarlementariër Dennis de Jong kennen. 
We zijn ook naar een bijeenkomst gereden, 14 januari 2012,  in de Vereniging in Nijmegen waar SP(Emile Roemer), PvdA (Job Cohen)en Groen Links (Jolanda Sap) hun gemeenschappelijk “Een Ander NL” presenteerden. https://solidaire-economie.blogspot.com/2012/01/zaterdagmiddag-14-01-2012zijn-we-met.html

Zeer bijzonder was ook de organisatie en de feestelijke bijeenkomst van het 40-jarig bestaan van de SP, dat wij als afdeling Eindhoven vierden in aanwezigheid van Emile Roemer, Paulus Jansen (oud bestuurslid Eindhoven en later 2e Kamerlid) en ook Bart van Kent (uit Eindhoven, maar later gemeenteraadslid in Den Haag en 2e Kamerlid) .   Zie ook   https://sociale-impuls.blogspot.com/2012/12/sp-eindhoven-viert-40-jarig-bestaan.html en ook 
https://eindhoven.sp.nl/nieuws/2012/12/veertig-jaar-sp-activisme-in-eindhoven

Vreemd genoeg leek de achtbaan steeds sneller te draaien. Juist in de periode dat ik actief was waren er veel verkiezingen, waarbij een politieke partij extra hard vooruit wil om zieltjes en stemmen te winnen. Zo maakte ik bewust de Europese verkiezingen mee op 4 juni 2009, daarna de Tweede Kamerverkiezingen in juni 2010, toen de Statenverkiezingen in 2011 en als laatste de Tweede kamer verkiezingen op 12 september 2012. In totaal 4 in ruim 3 jaar en dat is zeker bovengemiddeld. 
Tijdens de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen in september 2012 kwamen  ook SP-prominenten naar Eindhoven, zoals Renske Leijten die ook SP- woordvoerder gezondheidszorg en de nummer 2 op de kandidatenlijst was . De voorspellingen waren zeer hoopvol. De SP zou misschien op 35 zetels kunnen komen en misschien voor de eerste keer in een regering komen. Ze werden wel de 3e partij van Nederland, maar net als de PVV aan de kant gehouden.  
 https://solidaire-economie.blogspot.com/2012/08/coalitievorming.html

Renske Leijten links tijdens een verkiezingsbijeenkomst in Eindhoven

In deze periode mocht ik ook een cursus filosofie volgen onder leiding van SP- coryfee Ronald van Raak. Een mooie dag al leek het een beetje alsof er na Karl Marx geen echte grote filosofen meer waren geweest . Het waren vooral de klassieken die aan bod kwamen. Later las en besprak ik ook zijn boekje  “Op zoek naar vrijheid” en “Het rijke Rooie leven”. Zoals ik dat ook deed met het boekje van Emile Roemer “Tot hier en .. nu verder” . 
Zelfs de Thorbeckelezing van Jan Marijnissen op 13 april 2010 ontkwam niet aan een kritische bespreking. Later ben ik ook een kritische dialoog aangegaan met SP Tweede Kamerlid en oud vakbondsman Paul Ulenbelt over het onvoorwaardelijk basisinkomen. Volgens het partijbestuur geen na te streven ideaal, maar volgens mij wel. Lees zelf https://solidaire-economie.blogspot.com/2014/10/sp-en-basisinkomen.html

Arjan Vliegenthart, nu Nibud directeur(foto: nl.wikipedia.org)


Bijzonder was ook de keer dat een SP-kamerlid voorzitter mocht zijn van een parlementair onderzoek. Jan de Wit als "eminense grise" kreeg die eer en leverde een gedegen kritisch onderzoeksrapport af. 
Mooi was ook de keer dat Arjan Vliegenthart, directeur van het wetenschappelijk bureau van de SP en senator, op uitnodiging van de afdeling Eindhoven zijn visie kwam geven op democratisering van de economie. Zijn ideeën kwamen niet helemaal uit de verf , maar hij was aardig en ik heb hem s'avonds persoonlijk naar het NS-station gebracht. Enige jaren later werd hij wethouder Sociale Zaken in Amsterdam. Hetzelfde kun je zeggen van toenmalig SP-wethouder in Eindhoven en nu SP-senator Hans-Martin Don. Ooit heb ik een diepte interview afgenomen en zijn prominente functie  bij het Rode Kruis beschreven. Hij stond enerzijds dichtbij, want hij woont in Waalre en anderzijds staat hij ook in het hart van de democratie en wel in de Eerste Kamer.  
  
Hans-Martin Don oud- SP-wethouder en SP-senator (foto: SP.nl)



Het voelde alsof ik boven op de actualiteit zat en meedeinde met de politieke golfbewegingen lokaal en op landelijk niveau.     
Er leek geen rem op te zitten en ik kon me in de breedte en in de diepte ontwikkelen zoveel ik maar wilde, maar dat was ook de valkuil. Naast een bijna fulltime baan en een privéleven werd het teveel. In het voorjaar van 2012 kreeg ik  hartfalen en moest ik korte tijd later een open hartoperatie ondergaan, waarbij een hartklep werd vervangen en vijf nieuwe "bypasses" werden gelegd. Mijn lichaam zei toen stop! Daarna heb ik het rustiger aan gedaan en ben later ook gestopt als actief lid. De pen en het toetsenbord bleven wel mijn vertrouwde steun en toeverlaat. Vanuit huis kun je ook een soort van activisme plegen. 


SP-Afdelingsvoorzitter Eindhoven: Caro Goudriaan


Op uitnodiging van de nieuwe afdelingsvoorzitter Caro Mondriaan mocht ik enkele jaren later mijn tweede boek "Solidaire economie" komen presenteren en toelichten.
https://solidaireeconomieboek.blogspot.com/2017/10/lezing-over-boek-solidaire-economie-bij.html
       
Lezing over boek Solidaire Economie najaar 2017 in Partijhuis


zondag 23 september 2018

Tienjarig bestaan weblog Solidaire Economie



Inmiddels bestaat deze website zo'n tien jaar en is uitgegroeid tot een bestand met zo’n negentig artikelen over de economie maar vanuit een bredere visie, namelijk de  maatschappelijke of sociale driegeleding. Door de jaren heen zijn er in totaal 27.357 pageviews geweest.

De meeste artikelen sluiten aan bij een stukje actualiteit maar belichten deze vanuit de maatschappijvisie zoals die voor het eerst is beschreven en toegelicht in 1918 door Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie .

Het grote voordeel van een digitaal artikel of website is dat het altijd en overal toegankelijk is voor iedereen. Een krant of tijdschrift verschijnt eenmalig en verdwijnt daarna weer in de vergetelheid. Hier op internet kun je er als auteur ook altijd weer bij en soms nog aan de tekst wat schaven of er actuele zaken aan toevoegen. Dat maakt het meer "up-to-date" en relevanter.
Het weblog begint met de bespreking van mijn eerste boek Trias Politica Ethica dat in een eerste druk verscheen in 2006 en een tweede herziene druk in 2011. Het tweede artikel uit 2008 is een begin hoofdstuk uit mijn tweede boek Solidaire Economie, dat in boekvorm verscheen in 2017. De digitale e-book versie verscheen al in 2012.  Een aantal boekbesprekingen die later ook in het boek terecht zijn gekomen, zijn hier ook als afzonderlijke artikelen terug te vinden. Verder staan er ook een aantal artikelen op, die ook verschenen zijn op de website van de Socialistische Partij (SP) van de afdeling Eindhoven.
De actualiteit of relevantie blijkt ook uit het aantal bezoekers dat sterk varieert.
De meest populaire en top drie van dit weblog zijn de onderstaande artikelen:

 
De nummer 1 met 747 bezoekers is:
De nummer 2 met 577 bezoekers is:
De nummer 3  met 503 bezoekers is: 
 
Rudolf Steiner, grondlegger van de antroposofie.

maandag 19 maart 2018

Jeremy Corbyn, de uitgesproken linkse Laborleider.





 Een nieuwe wind.
Sinds medio September van 2015 is Corbyn de door de partijleden gekozen leider van de Laborparty in Groot Brittannië, die in het Lagerhuis oppositie voert.

Deze keuze was uitzonderlijk omdat Corbyn door prominente Laborleiders zoals Blair en Cameron ernstig wordt verguisd. Hij is volgens hen tè radicaal (links) en dat zou  schadelijk zou zijn voor het land Groot Brittannië en de stabiliteit van de economie. Gelukkig hebben de leden meer vertrouwen in hem en is hij met 59,5 % van de stemmen gekozen tot partijleider. Corbyn kreeg veel steun van de vakbonden en weet ook veel nieuwe leden aan Labor te binden sinds de regels versoepeld zijn. 

Corbyn heeft al een lange staat van dienst in de politiek bij Labor. Al sinds 1983 is hij lid van het parlement en heeft daarmee dus zo'n 35 jaar ervaring. In die periode heeft hij meestal zijn eigen geweten gevolgd en dus vaker de partijdiscipline genegeerd en anders gestemd dan de Laborleiding had aangegeven. Zo is hij een bekend tegenstander van de Engelse deelname aan de Irak- en Afghanistanoorlog.

In de media kreeg hij ook weinig aandacht en wordt hij vaak negatief afgeschilderd. Als Laborleider is dat wel anders geworden. Ze kunnen hem echter niet blijven negeren.

Politicus Corbyn is een naar eigen zeggen een democratisch socialist, zoals ook Bernie Sanders in de Verenigde Staten dat is. Hij is een duidelijk voorstander van nationalisatie van nutsbedrijven en de spoorwegen. Hij bestrijdt ook de belastingontwijking van grote ondernemingen en is voor een flinke verhoging van de winst- en  vennootschapsbelasting. Hij is ook een voorstander van de National Health Service als een overheidsinstelling. Hij pleitte ook al voor een leefbaar (living) minimumloon in 1998  en voerde campagne voor het afschaffen van het collegegeld. Zie ook http://solidaire-economie.blogspot.nl/2018/03/bernie-sanders-socialist-in-de-vs.html

Corbyn is geboren in 1949 in graafschap Wiltshire in GB. Na de middelbare school is hij twee jaar werkzaam geweest voor een ontwikkelingsorganisatie, Voluntary Services Overseas, in Jamaica . Na terugkomst ging hij werken voor de vakbonden en vanaf 1974 tot 1984 was hij raadslid in een Londense deelgemeente Haringey totdat hij een zetel verwierf in het Lagerhuis. Hij is drie keer getrouwd en vanaf 2015 met de Mexicaanse Laura Alvarez. Uit een eerder huwelijk heeft hij drie zonen.   

De opkomst van linkse partijen die tegenwicht willen bieden aan de neo-liberale partijen en economie is sinds de crisis in 2008 en de daarop volgende recessie (afnemende groei) steeds sterker geworden.  De toenemende Inkomens- en vermogensongelijkheid brengt grote schade toe aan de maatschappij en economie en moet afgebouwd worden door progressieve belastingen. 
     
foto: Corbyn  (nl.wikipedia.org)

dinsdag 13 maart 2018

Bernie Sanders, socialist in de VS.



Veel Nederlanders hoorden pas van deze man tijdens de presidentsverkiezingen toen er een opvolger moest komen voor de democraat Barack Obama. Van de zijde van de Republikeinen werd het,  de in eerste instantie onafhankelijke  kandidaat, Donald Trump, die de nominatie na veel tumult in de wacht sleepte. Bij de Democraten bleef het tot het einde toe spannend en ontstond een heftige strijd tussen Hillary Clinton en Bernie Sanders. Hillary was de gedoodverfde kandidaat die als eerste vrouw president zou worden. Zij had zoveel ervaring als vrouw van president Bill Clinton, als minister van Buitenlandse Zaken onder Obama en als senator. Het liep toch anders, niet Clinton maar Trump werd president en zelfs met 3 miljoen minder stemmen. Zo verrassend als de onervaren Trump op deze post, zo verrassend was ook de doorbraak van Bernie Sanders die veel jongeren inspireerde en verleidde om te gaan stemmen.  Om beter te begrijpen wat hier gebeurd is, ben ik het boek “Onze revolutie, een toekomst om in te geloven” gaan lezen dat  uitgegeven is begin 2018 door Starfish Books en met een voorwoord van SP- partijleider Lilian Marijnissen.

Wie was deze oudere Amerikaan met als geboortejaar 1941, dus nu 77 jarige, die zich democratisch socialist durfde te noemen in een land waar socialisme altijd al een vloek leek te zijn?         Socialisme,  communisme  en marxisme zijn in de VS synoniemen van elkaar en staan haaks op de traditionele waarden, waar de VS op gebouwd is zoals vrijheid en ondernemingszin. Het was ondenkbaar dat miljoenen Amerikanen dit gedachtengoed ooit zouden omarmen en toch gebeurde het. Juist omdat Sanders meteen duidelijk maakte dat hij niet tegen ondernemingen was en bijvoorbeeld supermarkten zou “onteigenen” en tot staatsbezit zou bombarderen.  Het was Sanders juist te doen om een rechtvaardige inkomens- en vermogensverdeling, een leefbaar minimum loon, goede sociale voorzieningen, het recht van toegang tot onderwijs en gezondheidszorg voor iedereen. Dat waren de idealen van Sanders en daarin vond hij vele medestanders tijdens zijn campagne.
Sanders is geboren in een arm deel van de wijk Brooklyn in New York, als jongste zoon van een voor de Nazi’s gevluchte Poolse, Joodse vader met nog een zes jaar oudere broer Larry. Ondanks dat Bernie zichzelf niet als bolleboos beschouwde kwam hij uiteindelijk na de middelbare school toch terecht op zijn 19e jaar bij de Universiteit van Chicago. Daar ging een nieuwe wereld voor hem open en vooral in de prachtige bibliotheek “Harper Library”. Hij was vooral geïnteresseerd in de Amerikaanse Geschiedenis , maar hield ook oog voor sociologie, psychologie, economie en politicologie. In die jaren woedde er een heftige maatschappelijke strijd rondom de Vietnam oorlog, maar ook veel demonstraties over mensenrechten. Bij Sanders ontwikkelde zich een sterk politiek en maatschappelijk bewustzijn en hij sloot zich daarom al vroeg aan bij de Young People’s Socialist League, de Student Peace Union en het Congress of Racial Equality. Hij had al vroeg door dat het kapitalisme alleen een kleine groep zeer bevoorrechtte en dat het ten koste ging van de overgrote meerderheid van de bevolking. Zo ontwikkelde Sanders zich geleidelijk tot een activist die campagnes en demonstraties steunde rondom vredeskwesties, arbeids- en burgerrechten. Sanders werd ook wel eens gearresteerd en leerde dan ook de brutale en wrede Chicago-politie kennen, die heel lang raciaal optreden is verweten. Tot op de dag van vandaag worden er in de VS nog regelmatig zwarte mensen doodgeschoten die onbewapend bleken of stierven in de cel wanneer ze voor lichte vergrijpen werden opgepakt.
Sanders heeft meegelopen met marsen en demonstraties die onder leiding stonden van dominee Martin Luther King, zoals de Mars naar Washington voor Banen en Vrijheid . Dankzij al deze inspanningen kwam er in 1965 de belangrijke Voting Rights Act. King was een groot voorbeeld voor Sanders, maar werd uiteindelijk neergeschoten. Gek genoeg niet tijdens een bijeenkomst voor mensenrechten, maar juist tijdens een betoging voor redelijke lonen en arbeidsomstandigheden voor de vuilnisophalers in Memphis, Tennessee. King was  ook een brede maatschappelijke activist.  Sanders was erbij op 28 augustus 1963 op de National Mall, toen Kind de beroemde speech gaf “I have a dream”. Sanders schrijft in het boek dat King en zijn levenswerk een voortdurende inspiratie bron is geweest.  Een andere belangrijke inspirator was Eugène Victor Debs (1855-1926) , de oprichter van de Amerikaanse socialistische partij en daarbij is deze man zesmaal kandidaat geweest voor de presidentsverkiezingen. In 1920 kreeg hij bijna een miljoen stemmen nadat hij campagne had gevoerd vanuit de gevangenis. Daar was hij in terecht gekomen omdat hij zich verzette tegen de Eerste Wereldoorlog. Sanders heeft over deze historische figuur een 30 minuten durende documentaire gemaakt om aandacht te besteden aan diens inzet voor de werkenden en de armen.  Het lijkt op het moeizame leven van een andere Socialistenleider in Duitsland, Rosa Luxemburg die het uiteindelijk met de dood heeft moeten bekopen. http://sociale-impuls.blogspot.nl/2014/12/het-bewogen-leven-van-rosa-luxemburg.html
De aanloop van Sanders richting de politiek is een lange weg geweest over vele onbekende nieuwe paden.


Einstein was ook een socialist
Meerdere keren heeft hij geprobeerd als onafhankelijke kandidaat in aanmerking te komen voor een senaatzetel, maar zonder succes. Wel werd hij onverwachts als onafhankelijke kandidaat gekozen in het voorjaar van 1981 tot Burgemeester van het plaatsje Burlington in de staat Vermont. De eerste keer in de geschiedenis dat dit geen democraat of republikein was. Maar zijn progressieve ideeën werden tegengewerkt door de zittende partijen. Sanders liet zich echter niet ontmoedigen en wist op allerlei manieren toch stapje voor stapje vooruitgang te boeken. Na drie zittingsperioden werd hij zelfs uitgeroepen tot beste of meest succesvolle burgemeester van de VS. Hij heeft enorme veranderingen kunnen doorvoeren in het plaatsje met een goed betaald politiekorps, veel groen- en milieu-investeringen, sociale voorzieningen en een bloeiend divers, cultureel leven. Zijn succesvolle projecten worden vaak overgenomen in andere plaatsen en steden.

In 1990 werd Sanders de eerste onafhankelijke kandidaat in 40 jaar die in het Congres terecht kwam. Later in 2006 werd hij zelfs senator namens Vermont. Daar heeft hij zich ook jaren ingezet voor maatschappelijke kwesties. Sanders is dus een doorgewinterde politicus die op alle niveau’s en vanuit allerlei functies het politieke speelveld heeft betreden. Hij heeft een lange aanloop gehad alvorens zich kandidaat te stellen voor de presidentsverkiezingen. 
Deze presidentscampagne begon met bijeenkomsten in kleine zaaltjes met nauwelijks honderd mensen, maar groeide uiteindelijk uit tot massabijeenkomsten waar tienduizenden mensen op af kwamen. Het gaf Sanders vleugels, figuurlijk gesproken, en hij wist ook daadwerkelijk een flink aantal staten te veroveren als democratisch kandidaat . Hij versloeg vaker de ervaren Hillary Clinton. Een prestatie van formaat. Uiteindelijk had hij toch niet genoeg kiesmannen verzameld om de democratische nominatie binnen te halen en dus bekende hij uiteindelijk steun aan Hillary op 12 juli 2016. Het mocht echter niet baten, want Donald Trump won geheel onverwachts de verkiezingen.  In het boek lezen we echter dat Sanders vol vertrouwen is dat zijn nederlaag slechts een tijdelijke is en dat de nieuwe generaties uiteindelijk de politieke en democratische macht zullen gaan opeisen en daarbij zeker de insteek van een socialistische aanpak zullen kiezen. We zien het al in veel landen momenteel als reactie op de mondiale financiële en economische crisis van 2008 en de recessie daarna. Denk bijvoorbeeld aan de gekozen Laborleider Jeremy Corbyn, die de meest linkse stroming binnen Labor vertegenwoordigd. Zie ook http://solidaire-economie.blogspot.nl/2018/03/jeremy-corbyn-de-uitgesproken-linkse.html
Het roer van het kapitalisme moet om en daarbij spelen grassroot-bewegingen een belangrijke rol ! Echte veranderingen komen maar zelden vanuit het bestaande establishment, maar moeten afgedwongen worden door aanhoudende massabetogingen, dat was de overtuiging van Sanders.